Vaak vliegen ze van bloem naar bloem heen en weer

Rood – liedje van Marco Borsato. Rood haar. Roodkapje. Rood kruis. Roodbaars. Rood vlees. Roodlof. Rood kleedje. Roodbuikje.

Zo vroeg op het jaar en gezoem rond het hoofd als een helikopter stil hangend in de lucht vlak voor je gezichtsveld. Zon overgoten dinsdag namiddag met een schrale noord noord-oosten wind, wat zonder beschutting vrij koud aanvoelde. Als kind zou ik er rode wangen van gekregen hebben. Voorts was er weinig kleur buiten geel en wit te bekennen in dit natuurlijk paradijs.

De vrouwtjes zijn te herkennen aan de deels roodgekleurde buikzijde van het achterlijf. Verder zijn ze volledig zwart gekleurd met een lange, maar ijle sneeuwwitte beharing op de kop, het borststuk en de achterpoten. Deze beharing contrasteert sterk met het helgele wilgenstuifmeel dat door de vrouwtjes verzameld wordt.

Vrouwtjes, daaraan was geen gebrek vandaag bij mijn rustige wandeling in het natuurdomein Klein-Zwitserland. Het is een kleine groene long dat gelegen is tussen de deelgemeente Berchem en Mortsel, nabij de luchthaven van Deurne. Doch het was niet dat soort vrouwtjes waarvoor ik zo veel belangstelling koester. Ik zou ze het liefst van al voor mijn lens krijgen.

Voor een seconde bleef hij stil zitten dit roodbuikje

Het mannetje heeft een lange afstaande sneeuwwitte beharing op het borststuk en de kop. De roodgekleurde buikplaten van het vrouwtje mist hij wel.

Ben dan wel een groot natuurliefhebber doch een kenner van op het vlak van alles wat te treffen is binnen fauna & flora, dat is minder. De meest voorkomende soorten worden vaker herkent door de routine. Het roodbuikje (Andrena ventralis) zoals te zien op de foto, daar had ik het raden naar. Gelukkig is er de mogelijkheid om je vondsten en foto’s te melden aan Waarnemingen.be, en alzo ontdek je al gauw de naam achter raadselachtige insecten of planten.

Roodbuikje -man- (Andrena ventralis).

De foto’s zijn wel misleidend op het gebied wat betreft de grootte van deze bijensoort; vrouwtjes meten 7-9 mm en de man iets groter.

De soort is streng oligolectisch en verzamelt alleen stuifmeel van wilgensoorten. Gekende stuifmeelbronnen zijn; Boswilg (Salix caprea), Grauwe wilg (Salix cinerea), Bittere wilg (Salix purpurea), Katwilg (Salix viminalus) en Amandelwilg (Salix triandra). Zij vliegen van half maart tot eind mei.

Het roodbuikje maakt haar nesten liefst in zanderige, weinig begroeide bodems. De nestplaatskeuze is vrij gelijkaardig aan die van de Grijze zandbij (Andrena vaga) waardoor de nesten vaak midden in kolonies van deze laatste soort te vinden zijn. Nesten kunnen zowel op horizontale als verticale plaatsen gegraven worden.

En net zoals bij de vogelsoorten een koekoek voorkomt die te lui is om voor zijn broed te zorgen, komt eveneens bij de bijen deze vorm voor. Een kleine vorm van de Bleekvlekwespbij (Nomada alboguttata) treedt als koekoeksbij op.

Bron



Related Posts

1
Reageer op dit artikel

avatar
1 Comment threads
0 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
0 Comment authors
Met het blote oog leek het sterk op roodgekleurde suikerspin - Marc De Bisschop Blog Recent comment authors
  Subscribe  
nieuwste oudste meest gestemd
Abonneren op
trackback

[…] Het karmijnrood netwatje (Arcyria denudata) wordt soms op dood hout gevonden, zoals vochtige stronken en takken, veelal tussen mos of een beetje verborgen in het rottende hout. Dit netwatje schijnt algemeen te zijn, maar ik heb het nog nooit waargenomen, tot gisteren bij mijn zonnige wandeling in Klein-Zwitserland. […]

Translate ยป